نوشته‌های آقای لامپ

۰۹ دی ۱۳۹۲

آدم‌های توی عکس


چندی‌ست اینجا مرگ می‌بارد . . .
تعجبم از این است که تو چرا می‌ترسی؟ من که مشکلی ندارم، باور کن ما اینجا روزی چند وعده می‌میریم بی آنکه هیچ کس بویی ببرد، جنازه متعفنمان هم روی کاناپه میافتد و به یک قطعه عکس لعنتی توی دست خشک شده‌اش همینطور خیره می‌شود، بی‌آنکه حتی یک نفر را هم در عکس بشناسد . . .
از مرگ نترس، از آدم‌های توی عکس بترس که حتی یادآور خاطرات هم نیستند!