نوشته‌های آقای لامپ

۲۵ آبان ۱۳۹۳

همیشه لامپ اولین اعدامی‌ست . . .



همیشه لامپ اولین اعدامی‌ست . . .
روشن میکند خانه را، آویزان تاب میخورد؛
برق که میرود ترس سیاه می‌شود!

ما چقدر اشتباه کرده‌ایم،
اشیاء گم شده‌اند، میز دیگر نیست!
کاغذهای سفید در سیاهی، کلمه فرق نمیکند!

باید فقط حرف بزنیم کتبی نمی‌شود
شفاهی بازوهایت را باز، لبهایت را فشار
دیوار یا پنجره،
اینطرف نیست آنطرف هم ندارد
جنگل ریخته از موهای تو!


-مهرداد عارفانی-